LVA is een zusteronderneming van

www.neuroorganisatie.nl

 

 

 

 

 

 

 

 

Contact

LVA
Hennepstraat 9

5561 AC Riethoven

Verjaardagsservice

‭+31 6 28 35 00 80‬

Sales

+31 6 54 22 22 79

aandacht@leveranciervanaandacht.nl
KvK 56804628

NL 21 RABO 0128064897
BTWnr: 852310262B01

Zoeken
  • Frank Louwers

Egonomie

Bijgewerkt: 7 feb 2019



Sjaak houdt van een heerlijk kopje koffie. En hij is dol op mooie apparaten. Lang heeft hij de verleiding weten te weerstaan, maar nu is het genoeg. Hij gaat zichzelf zo'n meesterlijk apparaat cadeau geven. Met van die wegwerpcupjes. Een avondje tafelen met de buurman heeft hem over de streep getrokken. Buurman Fred wil er een. Hij wil er een.

Ze gaan allebei snel over tot de aanschaf. Alleen hun aanpak verschilt nogal. Buurman Fred is degelijk en zuinig. Hij slaat er de consumentengids op na en zoekt vervolgens op internet naar de goedkoopste leverancier van het aanbevolen apparaat. Die hele uitzoekprocedure kost hem een halve dag en zijn goede humeur, maar hij hoeft er niet voor uit zijn stoel te komen. Hij plaatst de bestelling en een dag of wat later levert de postbezorger het wonder af.
Sjaak doet het zoals gezegd anders. Hij wil het ervaren. Hij gaat met zijn vrouw naar de koffie- en theespeciaalzaak in de buurt. Daar leggen zij de winkelier hun wensen voor. Een uitgebreide proefsessie volgt. Dat is niet alleen nuttig, want ze kunnen echt op smaak gaan kiezen, maar ook nog eens heel gezellig. Ze zijn wel twee uur binnen. Als ze uiteindelijk het pand verlaten zijn ze niet alleen een koffiemachine rijker, ze hebben er ook een warm contact bij. Hun machine blijkt vergelijkbaar met die van de buurman, Sjaak en zijn vrouw hebben er alleen wel aanzienlijk meer voor betaald.
Na een maand of wat vertoont de koffiemaker van buurman Fred kuren. Het lijkt wel of de cupjes niet volledig gebruikt worden. Hij ziet het even aan maar helaas, het wordt steeds ernstiger. Tot het ding er volledig de brui aan geeft. Wat nu? De leverancier bellen. Dat blijkt niet mee te vallen. Als het uiteindelijk lukt iemand aan de lijn te krijgen volgt er een onprettig gesprek. De weinig toeschietelijke dame aan de andere kant van de lijn trekt de oprechtheid van Fred in twijfel. Zij wijt het mankement aan onzorgvuldig gebruik van zijn kant. Hij kan zijn machine opsturen. De verzendkosten zijn in ieder geval voor zijn rekening. Of het apparaat gerepareerd kan worden, da's afwachten. Wie voor de kosten op moet draaien ook. Ondanks de garantie.
Hij is trouwens niet de enige met koffiezorgen. Het apparaat van Sjaak maakt ineens een verdacht geluidje. Hij brengt het ding direct terug naar de speciaalzaak. Daar staan ze Sjaak vriendelijk te woord. De machine wordt opgestuurd naar de fabrikant en de winkelier belooft Sjaak op de hoogte te houden van de reparatie. Sjaak mag zelfs een ander apparaat lenen – zo zit hij in de tussentijd niet zonder goede koffie.

Kijk, dat is nou 'egonomie'. Egonomie is een opkomend begrip. Een gedragswetenschap. Egonomie brengt de essentie van een relatie aan het licht. Het legt een direct verband tussen economische overwegingen en het ego. De aankoopaanpak van buurman Fred is puur gericht op economisch voordeel. Die van Sjaak niet. Hij en zijn vrouw hebben relatief veel betaald. Maar zij hebben wel meer gekregen dan een koffiezetapparaat. Twee uur vriendelijke aandacht, een aangename gedeelde ervaring, de belofte van meer prettig contact in de toekomst en goede service wanneer nodig. Dat is goed voor hun ego. Dat is egonomie. We blijken ter bevrediging van het ego bereid te zijn om beslissingen te nemen die ogenschijnlijk economisch niet het meest voor de hand liggen. We kopen als het ware een beetje egobevrediging in.


Veel egonomische beslissingen bieden economisch voordeel op de lange termijn. Economische beslissingen zijn vaak korte termijn georiënteerd. De egonomische aankoop van Sjaak blijkt inderdaad bij nader inzien toch ook nog economisch voordeel te bieden. Zijn koffieproblemen worden direct, prettig en kosteloos opgelost.


Ons ego is een voortdurende referentie. We stemmen onze ervaringen en beslissingen er continu op af. Egonomie komen we tegen in elke samenwerking, in iedere samenleving. Het bepaalt een groot deel van ons menselijk handelen. De egonomische waarde die we kunnen toekennen aan familie, vriend, kennis, relatie en/of klant is afhankelijk van de mate waarin we onszelf bevestigd zien. In hoe belangrijk we voor de ander zijn.


Ons ego is een interessant fenomeen. Enige tijd geleden las ik in een boek van Eckhart Tolle een aardige benadering die erop neerkomt dat we het ego kunnen zien als een soort van zelfstandig orgaan dat zich tussen onze oren bevindt. Een orgaan met een eigen gedrag. “En wat het gedrag van het ego ook manifesteert, de verborgen, drijvende kracht is altijd dezelfde: de behoefte zich te onderscheiden, bijzonder te zijn, de baas te zijn, de behoefte aan macht, aan aandacht en aan meer.” “De onderliggende emotie die alle activiteiten van het ego beheerst is angst.” “De angst om niemand te zijn, de angst niet te bestaan.” Aldus meneer Tolle. En ik geloof dat het waar is.


Om ons ego te bevredigen zijn we bereid beslissingen te nemen die economisch niet het meest voor de hand liggen. Daarmee kopen we als het ware een stuk egobevrediging in. Zoals in het voorbeeld aan het begin van dit hoofdstuk. Andersom werkt het ook. Wanneer ik ergens een belangrijke klant ben en men geeft mijn ego niet die erkenning, dan werkt dat economisch verantwoorde beslissingen in de hand. Ik zal daardoor veel meer naar de prijs kijken.


Ik ben ervan overtuigd dat een egonomische beslissing, om economisch ongunstiger in te kopen waar ik aandacht krijg, uiteindelijk een positief economisch effect kan hebben. Dat laat zich bijvoorbeeld uitstekend meten wanneer je aanspraak maakt op garantie. Zoals in het voorbeeld van de koffiemachine. Maar ook in situaties dat er iets snel moet gebeuren. Dan is het de relatie die ervoor zorgt dat men openstaat voor mijn klacht of dat men ‘een tandje bijzet’. Om ervoor te zorgen dat mijn wens wordt ingewilligd.



Ook doorverwijzingen of aanbevelingen zijn op meer dan één manier toe te kennen aan egonomie. Wanneer ik iemand doorverwijs kan ik (lees: mijn ego) aan een ander kenbaar maken dat ik de juiste mensen ken. Dat maakt mij belangrijk. Dat ik iemand aanbeveel heeft ook nog met iets anders te maken. De persoon of zaak waarnaar ik doorverwijs heeft er alles aan gedaan om mijn ego tevreden te stemmen. Heeft mij belangrijk gemaakt. En dat vinden mijn ego en ik zo fijn dat we daardoor bereid zijn die persoon of zaak bij anderen aan te bevelen.


Al deze gevoelens ingegeven door het ego zijn natuurlijk niet voorbehouden aan zakelijke relaties. Wanneer ik vergeet mijn vrienden te bellen als ze jarig zijn dan zegt hun ego: ‘Hé, die Louwers, die vindt me helemaal niet zo belangrijk!’ Of als mijn kinderen Moederdag vergeten. Dan zegt het ego van mijn vrouw: ‘Ik doe alles voor jullie en jullie vergeten mij gewoon.’ En dat doet zeer. Het ego is een universeel orgaan dat iedereen aan boord heeft. Gelukkig maar! Daardoor zullen we veel sneller in staat zijn te snappen waar het om gaat.

Egonomische beslissingen liggen echter ook ten grondslag aan de graaicultuur die is ontstaan. Aandeelhoudersbelangen. Daar is de drang van het ego naar ‘meer’ doorslaggevend. Daardoor kan egonomie haaks staan op het ego van een ander en daarmee op de mogelijkheid om tot een relatie te komen. De drang naar meer, de zucht naar bezit, gaat bijna altijd ten koste van anderen. Korte termijn politiek om zo snel mogelijk het ego te bevredigen is relationeel gezien desastreus. Een ander struikelblok is dat het ego van sommigen dermate groot is, dat het voor deze mensen onmogelijk is om aandacht aan anderen te geven. Ze zien gewoonweg niet dat het leven leuker wordt door ook anderen te erkennen in hun ego.


Klanten, medewerkers, leveranciers, omwonenden, aandeelhouders maar ook gezinsleden, familie, vrienden en kennissen met wie we een relatie hebben, willen behouden of krijgen - allemaal willen ze aandacht. We weten nu waarom: aandacht is de pokon van het ego. Aandacht is de sleutel naar een relatie. Een mooi en degelijk product maken of een dienst goed uitvoeren is daarvoor onvoldoende. Dat is gewoon en niet onderscheidend. Dat kan iedereen.


In een wereld van overvloed, standaardisatie en volledige transparantie is onderscheidend vermogen op vorm en inhoud nauwelijks meer te realiseren. En zonder onderscheidend vermogen is het hebben van relaties cruciaal. Wanneer we snappen wat het ego van de ander wil, zijn we veel sneller in staat om tot relaties te komen.


Dit was hoofdstuk 4 uit het boek 'Worst'. Klik hier voor de andere hoofdstukken.

52 keer bekeken