Zoeken
  • Frank Louwers

Worst: een plakje Aandacht voor je relaties

Bijgewerkt: 3 okt 2018

Het boek 'Worst' gaat over klantrelaties onderhouden met Aandacht. Het biedt op heldere en onderhoudende wijze inzicht in de voordelen en valkuilen van relatiedenken. Alle hoofdstukken van Worst zullen op dit blog te lezen zijn. Vandaag beginnen we met, zoals het hoort, de inleiding.


Inleiding op Worst

Worst. Een boek dat over aandacht gaat. Kun je daar honderd pagina’s mee vullen? Ja!

Maar heb ik daar als lezer dan ook iets aan, vraag je je misschien af. Ook die vraag durf ik volmondig met ‘ja’ te beantwoorden. Worst gaat over de nieuwe manier van klantrelaties onderhouden. Namelijk: met aandacht. In dit boek wil ik je iets meegeven over de voordelen en de valkuilen van relatiedenken. Vanuit mijn eigen visie hoop ik wat meer inzicht te geven in het hebben, krijgen, onderhouden en béhouden van relaties. In het zakenleven, maar ook daarbuiten. Zie het als een praktische handleiding van een ervaringsdeskundige.

Het moet een jaar of tien geleden zijn dat de betekenis van aandacht mij écht ten volle duidelijk werd. En hoe meer ik erover las en hoe meer ik erover sprak, des te duidelijker werd mij de eenvoud van dit begrip. In dit boek wil ik je een inkijkje geven in dit proces, in mijn eigen ontdekkingen die allemaal met het begrip aandacht te maken hebben. En vooral: hoe ik de impact daarvan zie. Geen ingewikkelde formules, geen lastige theorieën. Niets van dat al. Je hoeft niet verder te kijken dan je eigen ervaringen. Zakelijk én privé. Die te vertalen van jezelf naar een ander. Et voilá, dan ben je al een heel eind in de goede richting. Want aandacht is als zuurstof. We kunnen niet zonder. Of je moet een licht masochistische inslag hebben. Dat je het als prettig ervaart wanneer mensen je negeren.


Waar het mij om gaat is dit. Het bedrijfsleven is geen wereld op zich. Zoals ik mij als individu (en daarmee privé) gedraag is veelal een afspiegeling van hoe het er in de maatschappij aan toe gaat. Een voorbeeld.

Wanneer ik als individu mijn focus leg op het driemaal per jaar op vakantie gaan, een nog grotere auto en een nog vetter huis, dan zal mijn maatschappelijke betrokkenheid redelijk minimaal zijn. Ik ben immers veel meer op mijn eigen, individuele doelen gericht. En aangezien die houding in de afgelopen jaren een soort van nationale volksziekte is geworden, heeft dat zijn effect op de maatschappij. Individualisme viert hoogtij! Om mijn doelen te bereiken moet ik centen verdienen. Veel centen! Daardoor ga ik meer lenen dan noodzakelijk. Zal ik de meest optimale beloning eruit willen halen - en ga zo maar door. En dat heeft natuurlijk zijn weerslag op de job die ik doe. En daarmee is het cirkeltje rond.

Goed. Aandacht is geen rocket science. Het geven van aandacht is van een basale eenvoud. Bijna te simpel voor woorden. Hoe kan het dan dat iedere vorm van ‘snapvermogen’ over dit onderwerp bij organisaties ontbreekt? Dat is iets wat mij al jaren verbaast. Hoe kan het dat het kwartje maar niet wil vallen? Oké, de welvaart heeft er in belangrijke mate toe bijgedragen dat we niet meer weten wie onze klanten zijn. Heeft ervoor gezorgd dat we vergaten te innoveren. En als het nou ingewikkeld of duur was…


Kort geleden ben ik gaan begrijpen hoe het zit. Dankzij de reclames van Sire. Deze spotjes leren ons dat mensen die je aandacht geven dat goed en oprecht bedoelen. Omdat ze je erop attent willen maken dat er op de wegrijdende auto nog een tas staat, of om een compliment te maken. Ergo: ze leren ons wat aandacht voor elkaar inhoudt. Nog duidelijker: daar waar ik op zoek ben naar de gleuf voor het vallende kwartje zeggen deze spotjes: er zit geen gleuf. Die moeten we eerst nog maken! We snappen helemaal niet meer dat er zoiets als aandacht bestaat en dat het prettig is om die te geven en te ontvangen. Zo ver zijn we dus van de essentie verwijderd geraakt.


Hier ligt voor ons een van de belangrijkste opgaven van dit moment. ‘Alleen’ bestaat namelijk niet meer. Ieder voor zich en God voor ons allen is passé. ‘Samen’ is het nieuwe sleutelwoord. Dat samenwerken moeten we als individuen in de samenleving al heel lang. Maar ook bedrijven zullen veel meer samen moeten nadenken. Gezamenlijke, conceptmatige proposities aanbieden. Want 1+1 = 3 of wellicht 4. Alleen: om samen te kunnen gaan heb je vertrouwen in elkaar nodig. Anders gaat het niet gebeuren. En vertrouwen is een relationeel mechanisme. Net zoals gunnen. En relaties, relaties willen aandacht. Die willen belangrijk zijn.


Met dit boek krijg je in ieder geval inzicht in aandacht aangereikt. Soms door verhelderende praktijkvoorbeelden. En als ik je zo nu en dan kan verbazen of verrassen of aan het denken kan zetten, dan is dat mooi. Misschien is Worst een goed startpunt om binnen je eigen bereik aandacht met aandacht op te pakken! En je zult zien dat het werkt. Sterker: dat je het ook terugkrijgt. Wie goed doet, goed ontmoet!


Dit was hoofdstuk 1 uit het boek 'Worst'. Klik hier voor de andere hoofdstukken.


0 keer bekeken

LVA is een zusteronderneming van

www.neuroorganisatie.nl

 

 

 

 

 

 

 

 

Contact

LVA
Hennepstraat 9

5561 AC Riethoven

Verjaardagsservice

‭+31 6 28 35 00 80‬

Sales

+31 6 54 22 22 79

aandacht@leveranciervanaandacht.nl
KvK 56804628

NL 21 RABO 0128064897
BTWnr: 852310262B01